SLS en SLES

SLS, ALS en SLES

Een verhaal over SLS en SLES. Sodium Lauryl Sulphate, Sodium Laureth Sulphate, Ammonium Lauryl Sulphate en Sodium Lauroyl Sarcosinate.

“Dringt diep in de huid”. Dit is een stukje tekst dat regelmatig terugkeert in reclame voor persoonlijke verzorgingsproducten. Maar stoffen kunnen niet zomaar in de huid doordringen. Gelukkig maar.

Daarnaast zien we ook super schuimende shampoos en douchegels in reclamefilmpjes. Het lijkt erop dat alleen iets dat heel erg schuimt goed kan reinigen.

Dankzij de hulp van bepaalde stoffen is het echter wel mogelijk om door de barrière van de huid te komen. Deze stoffen noemen we detergenten of surfactanten. Deze stoffen verlagen de oppervlaktespanning en zorgen daardoor voor lekker veel schuim. Detergenten helpen bij een grondige schoonmaak, vrijwel alles komt los. Helaas ook stoffen in onze huid die daar juist moeten blijven. Sommige detergenten ontvetten dusdanig dat na gebruik de huid (erg) strak aanvoelt. Dat is dan niet goed.

Vaak wordt als detergent een sulfaat gebruikt. Er zijn diverse sulfaten die toepasbaar zijn en meestal worden die SLS genoemd. Er is echter verschil tussen die sulfaten. Niet allemaal zijn ze zo slecht. Daarom volgt hieronder een korte beschrijving van de 4 meest gebruikte detergenten.

Sodium Lauryl Sulphate (SLS)

Sodium Lauryl Sulphate was vroeger de meest gebruikte detergent. Er is heel veel over geschreven en dan vooral over de slechte eigenschappen. Een feit is dat SLS de huid uitdroogt. Het beschadigt de huid en daardoor ontstaan huidschilfers. Veel mensen die denken dat ze last van roos hebben, hebben feitelijk last van droge huidschilfers. Dit is dan veroorzaakt door (goedkope) shampoo met veel SLS. Het is echter niet bewezen dat SLS giftig of zelfs kankerverwekkend is. Gelukkig wordt deze stof steeds minder toegepast.

En Sodium Laureth Sulphate (SLES)?

SLS en SLES

Sodium Laureth Sulphate is de betere broer van Sodium Lauryl Sulphate. SLES is net als SLS een detergent en zorgt ook voor flink wat schuim. SLES is veel milder en biedt een prima compromis tussen reiniging en uitdroging. Weinig mensen krijgen last van huidirritatie door SLES. Maar mensen met een (heel) gevoelige huid kunnen deze stof beter vermijden.
SLS en SLES worden vaak in één adem genoemd. Als mensen het over sulfaten hebben dan hebben ze het meestal over SLS en SLES. Net als bij zijn slechte broertje hangt het uiteraard helemaal van de samenstelling van het verzorgingsproduct af in hoeverre het je huid uitdroogt of irriteert.

Nederlandse vertaling SLS en SLES in ingrediëntenlijst.

Soms gebruikt een fabrikant niet de officiële INCI benaming (wettelijk verplicht door de NVWA), maar de Nederlandse vertaling, met name in hun marketing (bijvoorbeeld op hun website). Sodium heet dan natrium. SLES heet dan opeens: “Natrium lauryl ethersulfaat”. Vertaal je SLS, dan krijg je “Natrium dodecyl sulfaat”. Zelfs de grootste fabrikant van verzorgingsproducten in Nederland gebruikt deze niet officiële benamingen bij hun nieuwere producten. Zo valt minder op dat er gewoon goedkope SLS of SLES in het product zit.

Heel “natuurlijk” alternatief voor SLS en SLES:
Ammonium Lauryl Sulphate (ALS)….

Steeds vaker stellen fabrikanten dat hun producten bijna 100% stoffen van “natuurlijke oorsprong” bevatten. Bij veel “natuurlijke” merken tref je geen SLS of SLES meer aan. Kijk je naar de ingrediëntenlijst (INCI) dan zie je echter vaak bovenaan “Ammonium Lauryl Sulphate” staan. En inderdaad, deze stof heeft een natuurlijke oorsprong. Net als SLS kan palmolie de basis daarvoor zijn. Die palmolie (“van natuurlijke oorsprong….”) wordt echter bewerkt, zodat er een sulfaat ontstaat. ALS droogt net als SLS de huid uit en kan flink irriteren.

Ook ALS is goedkoop en schuimt lekker. SLS is een sulfaat gebaseerd op sodium (Nederlands: natrium, zout dus). En ALS is een sulfaat gebaseerd op Ammonium (Nederlands: ammoniak, bevat dus stikstof). ALS moleculen zijn wat groter dan SLS. In theorie kunnen ze daardoor minder snel door de huid dringen, net als SLES. Heb je een droge of snel geïrriteerde huid dan is het zaak al deze sulfaten te vermijden.

En Sodium Lauroyl Sarcosinate?

Sodium lauroyl sarcosinate is niet giftig of schadelijk. Het is ook niet irriterend en veroorzaakt geen overgevoeligheid, ondanks dat ook deze stof kan worden gebruikt om andere stoffen dieper in de huid te kunnen laten doordringen. Deze stof is gevoelig voor vervuiling. Dus moet een verzorgingsproducten fabrikant van deze stof wel een hoogwaardige kwaliteit inkopen.

Relativeren

Alle bovengenoemde stoffen mogen worden gebruikt en zijn volgens officiële toezichthouders veilig. Maar ze hebben ook een gebruiksaanwijzing. Je mag ze bijvoorbeeld niet combineren met bepaalde stoffen. En zelfs de beste ingrediënten, zelfs van “natuurlijke oorsprong” kunnen verontreinigd zijn. Bovendien worden deze sulfaten doorgaans gebruikt in verzorgingsproducten die maar kort op de huid zouden mogen blijven zitten.

Maar het blijft raar dat zelfs bepaalde “natuurlijke” tandpasta’s sulfaten bevatten! Feit is dat sulfaten door mensen met een gevoelige of droge huid beter vermeden kunnen worden.

Overigens kunnen ook gebruikte parfums (geurstoffen) flink irriteren. De 26 meest irriterende moeten op de ingrediëntenlijst ieder apart genoemd worden.